Vandaag hebben we de aardbeienmede geproefd die al enkele weken staat te rijpen op vat. Hij is momenteel al boven verwachting goed. Er zit nog een beetje een hotness op van de alcohol die nog iets meer moet inblenden met de andere smaken, maar de aardbeiensmaak van de mede… Oh. My. GODS! Alsof je een draai om je oren krijgt met een fluwelen handschoen.
Aardbeienmede. Kijk nou naar die kleur… I think I’m in love.
De hotness zal er binnen een week of wat wel uitgerijpt zijn, dus zeer binnenkort kunnen we beginnen bottelen.
Na hun stunt met de kersenmede hebben de ancestors duidelijk geglimlacht naar de mede die ze gespaard hebben. Zeer binnekort dus in de webshop: AARDBEIENMEDE!!
Zoals gisteren aangekondigd hebben we gisteravond twee projecten van de backburner gehaald. Een groot vat van 120 liter werd overgepompt naar twee ‘kleine’ vaten van 60 liter. Het was de bedoeling om een aardbeien- en een kersenmede af te werken. Tot dusver geen problemen. De mede werd in een mum van tijd overgepompt met onze trouwe hogedebietpomp. De tincturen werden toegevoegd en het rijpen kon beginnen.
De vaten waren op voorhand, zoals het hoort, gedesinfecteerd en gecheckt op beschadigingen die voor potentiële problemen zouden kunnen zorgen. Geen vuiltje aan de lucht.
Het is een tijdje ijzingwekkend stil geweest op dit blog. Niet omdat de Blacksmith’s Meadery ermee opgehouden was, integendeel: de brouwerij gonst van de activiteit.
Zoals jullie al in een eerder artikel konden lezen, waren we volop in productie voor de nieuwe telgen van de Sanguis serie. De productiefase is al een tijdje afgerond, maar er waren een paar kleine probleempjes met de levering van materialen. Hierdoor heeft het een hele tijd geduurd voor we de laatste stap in het productieproces konden zetten. Op zich niet zo heel erg, want dan kon de mede in bulk rijpen op vat. Het was alleen een beetje vervelend dat de andere projecten daardoor vertraging opliepen.
De Blacksmith’s Meadery bestaat nog niet zo héél lang officieel. We zijn uiteraard al een hele tijd aan het brouwen, maar de stap naar een eigen bedrijfje is pas recent gezet. Een van de aanleidingen hiervoor was de vraag van een bevriend koppel met trouwplannen. Of ik de mede voor hun trouwfeest zou willen voorzien. Het ging om een goeie honderd flessen. Om aan hun wens te kunnen voldoen hebben we de productiecapaciteit lichtjes moeten opschroeven. Van 30 liter batches naar vaten van 120 liter en binnenkort zelfs nog groter.
Een en ander mag een succes genoemd worden, want zoals je in vorige posts al hebt kunnen lezen is de volledige voorraad er al door gegaan. Ik had in de kelder nog 100 flessen staan maar deze zijn nu ook weg. Ze staan klaar in dozen om deze avond richting trouwfeest te vertrekken. Om afscheid te nemen van de laatste flessen nog een aantal foto’s…
Geen zorgen…
Momenteel staan er in de stock geen flessen meer. Misschien is dit een lichte overdrijving. Er staan er meer dan 200. Het probleem is dat ze leeg zijn. Gelukkig zijn er een aantal vaten die dat niet zijn. Er staan zo’n 60 liter Bramenmede (zoet) en cassismede (droog) te popelen om gebotteld te worden. Verder is er nog een 120 liter basismede die tot 60 liter kersenmede en 60 liter aardbeimede zal worden omgevormd. De lege stock staat binnen een maand dus alweer zo goed als vol. *zucht*
Gisteren zijn we na het nemen van twee stalen uit de respectievelijke vaten S. Imperatoris en S. Regis de tuin ingetrokken wegens belachelijk mooi weer. De gelegenheid was te mooi om te laten liggen en we hebben dus de twee medes vereeuwigd in een Instagramfoto. (Yep. De Blacksmith’s Meadery is mee met de 21ste eeuw 😉 )
Gisteren hebben we het fruit aan de rijpende mede toegevoegd. Zoals we al eerder hebben uitgelegd voegen we het fruit over het algemeen pas toe nà de gisting. Als je het fruit tijdens de gisting toevoegt, verlies je een groot deel van het aroma. Er komen dan wel andere interessante smaken naar voor maar ik hou persoonlijk toch van een smak fruit in mijn drankje. De Sanguis Regis is verrijkt met een bootlading bramen, terwijl de Sanguis Imperatoris nu staat te rusten op een meer dan keizerlijke dosis zwarte bessen. Met een beetje geluk kunnen we binnen een week of twee al bottelen.
Kleurtjes
We hebben uiteraard van elke mede al een staaltje getest. De kleur ziet er in elk geval al geweldig uit. Nu nog wachten tot de deeltjes die in suspentie zitten precipiteren en dan begint deze mede aan zijn laatste reis. Van het rijpingsvat naar de fles.
Helaas. Ook de strategische voorraad is er helemaal aan voor de moeite. We hebben nog welgeteld nul flessen om te verkopen. Mensen die nog flessen gereserveerd hadden hoeven niet te vrezen. Die flessen staan onder constante bewaking klaar in de -voor het overige lege- stock. We hebben nog wel enkele flesjes Carolus Terminatorius, maar ook die stock slinkt schrikbarend snel.
Het is gelukkig niet allemaal kommer en kwel. Er staat 120 liter mede te rijpen, die met een beetje geluk binnen een week of twee – drie gebotteld kan worden. Vat 1 van 120 liter nadert het einde van zijn gisting en zal later deze week (waarschijnlijk vanavond reeds) ook worden overgezet naar een rijpingsvat. Zoals al gemeld in de vorige blogpost namelijk niet stil. Ze kan alleen even de consumptie niet volgen.
Dankzij een nieuwe fermentatietechniek (met onder andere een actieve beluchting van de vaten) verloopt de productie een pak sneller. Met de nodige technische (lees chemische) ingrepen zouden we op een week of vier een bottelklare mede moeten kunnen produceren. Of die mede dan nog kwalitatief in orde zou zijn, is uiteraard maar de vraag. Met het volume honing dat we in onze vaten mikken zou dat overigens een mierzoet bocht opleveren. Ook het feit dat we ervoor kiezen onze medes te produceren met een abv van ongeveer 12%, zorgt ervoor dat ze wat langer in het vat moeten blijven.
Vaten 6, 5 en 1 (vlnr, resp 60, 60 en 120 liter)
Gisteren hebben we het grote vat van 120 liter dat op 25 mei werd opgezet, gesplitst in twee “kleine” vaten van 60 liter. De mede in kwestie heeft momenteel een abv van ongeveer 13% en is zo goed als droog gefermenteerd. Hij heeft dus bijna geen restsuiker meer. De gisting is dus afgelopen en de mede moet nu uitklaren en rijpen. Van primaire gisting naar rijpingsvat op 18 dagen (en eigenlijk hadden we hem vorige week al moeten overpompen…) Da’s een record.
Afwerking
Een van de vaten krijgt eerstdaags een gigadosis kersen te slikken en zal gebotteld worden als Cherrynomus Bosch. Het tweede vat zal bewerkt worden tot Sanguis Ipmeratoris. Hiervoor worden er bramen aan de mede toegevoegd. Het is niet onmogelijk dat we aan de vaten nog een iets zoetere mede of extra honing toevoegen. Veel zal afhangen van hoe de mede verder evolueert met het toegevoegde fruit.
Sanguis Regis 2017
Binnen enkele dagen is ook vat 1 klaar Dit werd op 7 juni in gang gezet en zou dus rond 21 juni moeten klaar zijn, wat de gisting betreft.. De mede die hieruit komt, zullen we tot Sanguis Regis (cassis) en de Aqua Diabolica afwerken.
Op de Quaeye Werelt werden we geïnterviewd door Wilfried Defillet van de Gazet van Deurne. Gisteren is het artikel over The Blacksmith’s Meadery en Ortus Phoenix verschenen onder de hoofding “ondernemen in Deurne”. Het artikel in kwestie werd ook al overgenomen door de veelgelezen facebookgroup “Ge zijt van Deurne als ge…”
Na de grote rupture de stock van 2017 zijn we niet bij de pakken blijven zitten. In de brouwerij staan ondertussen 240 liter mede in wording te bubbelen. een deel ervan zal afgewerkt worden als Cherrynomus Bosch, een ander deel als Aqua Diabolica en met de overblijvende helft gaan we wat experimenteren. Op stapel staan twee nieuwe telgen van de Sanguis-lijn. Sanguis Regis en Sanguis Imperatoris. Dit zijn twee melomels met respectievelijk cassis en bramen.
Een emmertje honing. Zo moeten er nog een paar het vat in…
En de brouwer, hij brouwde voort…
Later deze maand (als het eerste vat verdeeld is over twee kleinere rijpingsvaten) zetten we terug een vat van 120 liter in gang voor een nieuwe editie Sanguis Burgundiae en een oude bekende Melomel: Sanguis Nobilis, met frambozen.
Sanguis Imperatoris 2017
Het brouwprogramma voor het naseizoen begint ook stilaan vorm te krijgen. Daarover later meer, maar denk alvast “Grand Cru”.
Om het wachten te verzachten: Een shotje van een erg gelukkig waterslot. Dat wil zeggen dat de gisting goed vooruit gaat en we niet al te lang zullen moeten wachten op de nieuwe mede.
